เป็นสิ่งที่มีความหมายลึกซึ่งไม่ว่าจะเป็นความรักของใครในระดับใดเมื่อเอ่ย คำว่า “รัก” ออกมาจากใจแล้วแทบจะไม่สามารถนิยามความหมายเป็นคำพูดหรือตัวอักษรได้ดีพอ
นิยามความรักในแบบของฉันที่ฉันได้เรียนรู้และสัมผัสคำว่า
“รัก” ในชีวิตบนโลกใบนี้
*****************
ศาสนากับความรัก...ความรักในศาสนาเป็นความรักที่ปารถนาให้เพื่อนร่วมโลกมีความสุขและเข้าถึงเป้าหมายสูงสุดในชีวิตมิใช่ความรักต่อเพื่อนมนุษย์หรอกหรือ..ที่พระพุทธเจ้ายอมสละความสุขในโลกีวิสัยมุ่งไปสู่ความหลุดพ้นจากกิเลสเครื่องร้อยรัดและกามคุณทั้งหลายและได้เป็นที่พึ่งของพุทธศาสนิกชนมาจนถึงทุกวันนี้ ด้วยความรักที่พระพุทธเจ้ามีต่อมวลมนุษย์ และสรรพสิ่งในโลกใบนี้โลกจึงอยู่รอดมาได้จนตราบเท่าทุกวันนี้
รักที่บริสุทธิ์ไม่มีเงื่อนไข...
"แม่"คงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า ความรักของแม่เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ ปราศจากมลทิน ปราศจากเงื่อนไข และปราศจากกาลเวลา "แม่" เป็นบุคคลเพียงผู้เดียวก็ว่าได้ที่ค่อย ๆ ฟูมฟัก ทะนุถนอม เลี้ยงดูเรา ตั้งแต่แบเบาะแม่เป็นครูคนแรกของเราเป็นทั้งเพื่อนพี่น้องพ่อแม่ ในคนเดียวได้เบ็ดเสร็จสมบูรณ์แบบจริง ๆ ถึงแม้บางคนจะมีครอบครัวไปแล้วแต่ในสายตาของคนเป็นแม่ลูกๆ ก็ยังเป็นเจ้าตัวเล็กของแม่เสมอ บางครั้งเรามักจะมองหาสิ่งไกลตัวแต่เรากลับลืมคนที่ใกล้ตัวที่สุด......ลืมสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปซึ่งบุคคลนี้เป็นบุคคลที่รักเรามากที่สุดบุคคลคนนี้ก็คือ "แม่หรือพระในบ้าน" ของเรานั่นเอง
จงรักกันและกันแต่อย่าสร้างพันธะแห่งความรักและขอให้ความรักนั้น เป็นเสมือนห้วงสมุทรอันเคลื่อนไหวอยู่ระหว่างฝั่งแห่งวิญญาณของเธอทั้งสองจงเติมถ้วยของกันและกันแต่อย่าดื่มจากถ้วยเดียวกันจงให้ขนมปังแก่กัน แต่อย่ากัดกินจากก้อนเดียวกันจงร้องและเริงรำด้วยกัน และจงมีความบันเทิง แต่ขอให้แต่ละคนได้มีโอกาสอยู่โดดเดี่ยวดังเช่นสายพิณนั้น ต่างอยู่โดดเดี๋ยวแต่ว่าสั่นสะเทือนด้วยทำนองดนตรีเดียวกัน จงมอบดวงใจแต่มิใช่ต่ออีกฝ่ายหนึ่งและ จงยืนอยู่ด้วยกันแต่ว่าอย่าใกล้กัน นักเพราะว่าเสาของวิหารนั้น ก็ยืนอยู่ห่างกัน และต้นโพธิ์ ต้นไทรก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันได้…
by...sk
